Beta-glucanen

Bèta-glucanen zijn natuurlijke polysachariden: lange ketens van glucosemoleculen die voorkomen in de celwanden van gist, schimmels, paddenstoelen, algen en granen zoals haver en gerst. De biologische werking hangt sterk samen met de bron en de structuur van de molecuul. Vooral de zogenoemde bèta-1,3/1,6-glucanen uit gist en schimmels worden veel onderzocht vanwege hun interactie met het immuunsysteem, terwijl bèta-1,3/1,4-glucanen uit granen vooral bekendstaan om hun vezelwerking in het maag-darmkanaal.

Bèta-glucanen en hun eigenschappen

Bèta-glucanen behoren tot de groep van fermenteerbare vezels en oplosbare polysachariden. Afhankelijk van de herkomst hebben ze verschillende eigenschappen die in wetenschappelijk onderzoek beschreven worden:

• Natuurlijke bron: de celwanden van gist (Saccharomyces cerevisiae), medicinale paddenstoelen, algen en granen.
• Interactie met het immuunsysteem: bèta-glucanen worden herkend door specifieke receptoren op afweercellen, zoals Dectin-1 en Toll-like-receptoren. Dit is een veelbestudeerd werkingsmechanisme.
• Fermenteerbaarheid: in de dikke darm kunnen bèta-glucanen door darmbacteriën gefermenteerd worden, waarbij korte-keten-vetzuren (zoals butyraat) vrijkomen.
• Invloed op de darmmicrobiota: studies kijken naar de rol van bèta-glucanen bij de samenstelling en diversiteit van de darmflora.

Onderzoek naar bèta-glucanen is uitgevoerd bij uiteenlopende diersoorten, waaronder honden, katten, knaagdieren, pluimvee en varkens. De onderstaande publicaties geven een overzicht van het wetenschappelijke kader rond dit ingrediënt.

Bronnen